Eftirfarandi ljóð er eftir hinn kunna ameríska ljóðasöngvara og ádeiluhöfund Bob Dylan. Á frummálinu heitir það Blowing in the wind. Hollendingurinn Woutan Pilger þýddi það á Esperanto og er því snúið íslensku eftir þeirri þýðingu.

 

 

Hvað gengur maðurinn lengi um lönd

uns leyfist að kalla hann mann?

Já, og hve langt flýgur dúfan um drungaleg höf

þar til dvalarstað tryggan sér fann?

Já, og hvað skyldi fallbyssan freta mörg slög

uns framar til stríðs enginn kann?

Svarið er bundið, vinur, fast í vind,

já, vinur minn, bundið í vind.

 

Hvað horfir maðurinn lengi til lofts

uns lítur hann jarðlífsins mein?

Já, og hvað gagna eyrun í höfðinu hans

fyrst heyrir ei sársaukavein?

Já, hvað skyldi harðýðgin heimta mörg líf

meðan hann lemur kolli við stein?

Svarið er bundið, vinur, fast í vind,

já, vinur minn, bundið í vind.

 

Hversu mörg ár gnæfa fjöll yfir fold

þar til fárviðrin hafa þeim eytt?

Já, og hversu mörg ár standast mannkynið má

uns mildi fær hörkunni breytt?

Já, og hvað getur maðurinn hrist lengi haus

og horfandi séð ekki neitt?

Svarið er bundið, vinur, fast í vind,

já, vinur minn, bundið í vind.